‘Mooi dat ze ook oog hebben voor de ouders’

Op 7 maart 2026 werd Jules geboren. Na 26 weken zwangerschap. Negen weken lag de extreme prematuur, zoals we een baby noemen die voor de 28ste week wordt geboren, op een speciale afdeling van het Máxima MC (MMC) in Veldhoven. Daarna verbleef Jules nog zes weken in het Elkerliek ziekenhuis. Een half jaar later gaat het gelukkig goed met Jules. “Maar het blijft spannend”, zegt vader Tim.

Tim is er heel eerlijk over. “De eerste maanden waren een hel. Dat is iets wat je niemand toewenst. Vooral die eerste negen weken waren slopend. Wat doe je als je zoon een infectie krijgt, mag er meteen antibiotica worden toegediend, mag er bloed afgenomen worden? Het zijn allemaal keuzes waarvoor je komt te staan. En als je vraagt aan de verpleegkundige of het goed gaat met Jules, is het antwoord meestal: nu gaat het goed. Ofwel, het kan elk kwartier anders zijn. Die onzekerheid, die spanning, dat hebben we echt als traumatisch ervaren, ja.”

Warm welkom

Na negen weken MMC werd Jules met een speciale baby-ambulance naar Helmond vervoerd. Van een inmiddels vertrouwde omgeving naar een nieuwe afdeling, met nieuwe verpleegkundigen. Tim: “Jules had een paar dagen nodig om van die rit te herstellen. Daarna maakten we in Helmond de overstap van overleven naar zorgen.”

Oog voor ouders

Tim zag dat de verpleegkundigen er alles aan deden om ervoor te zorgen dat het jonge gezin zich thuis voelde in het Elkerliek. “Ik zie heel veel passie bij deze mensen”, zegt hij erover. “En het is mooi dat ze ook oog hebben voor ons als ouders. Ze zien en ze voelen als je even behoefte hebt aan een praatje, een advies. Zo bouw je ook langzaam maar zeker een band op met een aantal verpleegkundigen. Met een daarvan hebben we zelfs nu nog steeds contact.”

Zorgenkindje

Na zes weken viel de dagelijkse zorg weg en mocht het gezin naar huis. “Maar niet alleen de zorg, ook de veiligheid en de kennis viel weg. Natuurlijk mag je het ziekenhuis bellen als je vragen hebt, maar je moet het uiteindelijk toch alleen doen. Of we de weg inmiddels gevonden hebben? Nee, daar zijn we nog steeds mee bezig. Jules heeft al een liesbreukoperatie achter de rug en hij is ook nog opgenomen toen de moedermelk op was en hij niet meer at. Gelukkig is dat allemaal opgelost, maar een zorgenkindje, dat zal Jules altijd wel blijven.”


Wil je de ontwikkeling van Jules volgen? Kijk dan op het Instagramaccount: @onskleinewonder