MijnElkerliek

Controle bij ‘hartjes’-dokter is een bijzonder uitje

Jesse kijkt elk jaar uit naar zijn controle.

Naar het ziekenhuis voor controle? Voor Jesse Houtermans (9) uit Bakel is het geen enkel probleem. Sterker nog, hij verheugt zich op het jaarlijkse uitje. Hij gaat maar wat graag naar zijn favoriete ‘hartjes’-dokter op de poli Kindergeneeskunde van het Elkerliek ziekenhuis.

Jesse werd geboren met een gaatje in het tussenschot tussen de hartkamers. Omdat moeder Hannelore in het ziekenhuis bevallen was, gingen moeder en kind voor controle regelmatig terug. Bij een van die controles werd het gaatje geconstateerd. Hannelore: “Ze hoorden een ruisje dat werd veroorzaakt door een gaatje. Meestal gaat dat vanzelf weer dicht, maar dat gebeurde bij Jesse niet.”

Controle in Elkerliek

Tijdens een operatie in een gespecialiseerd ziekenhuis in Rotterdam, werd het probleem opgelost. Spannend? “Absoluut”, zegt Hannelore. “Een open-hart operatie bij een baby. Dat wil je natuurlijk liever niet.” Het herstel verliep gelukkig voorspoedig. Voor de controles kon Jesse al snel terecht in het Elkerliek. “Eerst kwam daar nog een dokter van het Radboudumc, waar het Elkerliek nauw mee samenwerkt, maar daarna werden de controles overgenomen door dokter Van den Camp, een van de kinderartsen van het ziekenhuis.”

Brownie

Sindsdien huppelt Jesse elk jaar een keer de polikliniek van de kinderafdeling op. “Al vanaf de eerste dag vond hij het fijn bij deze dokter”, vertelt Hannelore. “Het klikte meteen. Ze is ontzettend lief voor Jesse. Eerst doen de assistentes de controles van bloeddruk, lengte en gewicht en daarna kijkt de dokter met een echo naar het hart. Jesse vindt het super interessant. Hij wil alles weten en kletst honderduit met de dokter. Een paar jaar geleden wilde hij wat meenemen voor de dokter omdat hij haar zo aardig vond. Hij bracht brownies mee en dat was een schot in de roos. Het bleek de lievelingslekkernij van de dokter!”



‘’Jesse huppelt naar de polikliniek.‘’

Hannelore

Moeder Jesse

Opbellen

De band tussen Jesse en dokter Van den Camp noemt Hannelore heel bijzonder. “Het zorgt ervoor dat Jesse het ziekenhuis nooit eng heeft gevonden. Hij is er helemaal op zijn gemak. Als er stagiaires rondlopen zegt hij altijd dat zij ook wel even naar zijn hart mogen kijken. En toen de dokter twee jaar geleden een sabbatical nam, belde ze zelf op om te vragen of Jesse voor die tijd nog een keer op controle wilde komen, zodat ze nog even konden kletsen. Fantastisch vond ik dat.”

Vertrouwen

Ook voor Hannelore zijn de controles inmiddels niet meer spannend. “In het begin ben je toch wat onzeker, maar ik heb er alle vertrouwen in dat alles nu goed blijft. Hoe lang die controles nog doorgaan? Als het aan Jesse ligt, stoppen die ‘uitjes’ voorlopig nog niet.”